دخترک 4-5 ساله آشفته وترسان در آغوش مادرش جا خوش کرده بود ؛ انگار از چیزی یا کسی می ترسید. مادر میگفت : غروب بود که دخترم را برای بازی با کودکان همسن وسال همسایه به کوچه فرستادم تا خودم هم بعداز چند دقیقه بهش ملحق شوم البته بر طبق عادت هر روزه اما وقتی که به کوچه آمدم دخترم را دیدم که گریه کنان بسویم آمد و دستان زخمی اش را بهم نشان می داد .
از قضا در فاصله ای که من دخترم را به کوچه فرستادم موتورسواری از راه رسیده با انبردست 3 النگوی طلا که بردست دخترم بود را به سختی چیده بطوریکه دستان کوچک وظریفش غرق در خون بود و با تندی زنجیری هم که د رگردنش بود را پاره کرده و متواری شده بود.
دخترک از این حادثه بسیار ترسیده بود و با دیدن زخم دستش ترسش بیشتر و بیشتر می شد هر گاه که به دستان زخمی اش نگاه می کرد گریه اش شدید تر می شد و مادر سعی داشت به هرشکلی اورا آرام کند .
شاید مادر بتواند با دادن چند هدیه رنگارنگ دخترک ترسان را آرام کند اما روح زخمی و هراسان اورا هرگز تا سالیان سال نمی تواند آرام کند.
این قصه تکراری نا امنی در کوچه ها – خیابانها و شهر بندرعباس است به طوریکه نیروی پلیس هم به عنوان عامل مهارکننده وبازدارنده جرم این روزها علیرغم سعی و تلاش وافر در این خصوص بازهم کفاف اراذل و اوباش کوچه گرد و خبابان گرد را نمی دهد و هر روز می بینیم که حتی در خیابانهای اصلی شهر تهدید های خیابانی با قمه و شمشیرجان و مال شهروندان را مورد تهاجم قرار می دهند.